|
|
 |
 |
|
|

అరణ్యపర్వ - అధ్యాయ 237
॥ శ్రీః ॥
3.237. అధ్యాయః 237
Mahabharata - Vana Parva - Chapter Topics
కస్మాచ్చిద్బ్రాహ్మణాత్పాండవవృత్తాంతం శ్రుతవతా ధృతరాష్ట్రేణ పాండవాన్ప్రతి పరిశోచనం ॥ 1 ॥ తథా పాండవపరాక్రమానుస్మరణేన స్వపుత్రాణాం భావివధనిర్ధారణపూర్వకం తాన్ప్రతి పరిశోచనం ॥ 2 ॥
Mahabharata - Vana Parva - Chapter Text
జనసేజయ ఉవాచ। 3-237-0x(2586)(25251)
ఏవం వనే వర్తమానా నరాగ్ర్యాః
శీతోష్ణవాతాతపకర్శితాంగాః।
సరస్తదాసాద్యవనం చ పుణ్యం
తతః పరంకిమకుర్వంత పార్థాః ॥ 3-237-1(25252)
వైశంపాయన ఉవాచ। 3-237-2x(2587)
సరస్తదాసాద్య తు పాండుపుత్రా
జనం సముత్సృజ్య విధాయ చేష్టం।
వనాని రంయాణ్యథ పర్వతాంశ్చ
నదీప్రదేశాంశ్చ తదా విచేరుః ॥ 3-237-2(25253)
తథా వనే తాన్వసతః ప్రవీరాన్
స్వాధ్యాయవంతశ్చ తపోధనాశ్చ।
అభ్యాయయుర్వేదవిదః పురాణా-
స్తాన్పూజయామాసురథో నరాగ్ర్యాః ॥ 3-237-3(25254)
తతః కదాచిత్కుశలః కథాసు
విప్రోఽభ్యగచ్ఛద్భువి కౌరవేయాన్।
స తైః సమేత్యాథ యదృచ్ఛయైవ
వైచిత్రవీర్యం నృపమభ్యగచ్ఛత్ ॥ 3-237-4(25255)
అథోపవిష్టః ప్రతిసత్కృతశ్చ
వృద్ధేన రాజ్ఞా కురుసత్తమేన।
ప్రచోదితః సంకథయాంబభూవ
ధర్మానిలేంద్రప్రభవాన్యమౌ చ ॥ 3-237-5(25256)
కృశాంశ్చ వాతాతపకర్శితాంగాన్
దుఃఖస్య చోగ్రస్ ముఖే ప్రపన్నాన్।
తాం చాప్యనాథామివ వీరనాథాం
కృష్ణాం పరిక్లేశగుణేన యుక్తాం ॥ 3-237-6(25257)
తతః కథాస్తస్య నిశంయ రాజా
వైచిత్రవీర్యః కృపయాఽభితప్తః।
వనే తథా పార్థివపుత్రపౌత్రా-
ఞ్శ్రుత్వా తథా దుఃఖనదీంప్రపన్నాన్ ॥ 3-237-7(25258)
ప్రోవాచ దైన్యాభిహతాంతరాత్మా
నిశ్వాసవాతోపహతస్తదానీం।
వాచం కథంచిత్స్థిరతాముపేత్య
తత్సర్వమాత్మప్రభవం విచింత్య ॥ 3-237-8(25259)
కథంను సత్యః శుచిరార్యవృత్తః
శ్రేష్ఠః సుతానాం మమ ధర్మరాజః।
అజాతశత్రుః పృథివీతలే స్మ
శేతే పురా రాంకవకూటశాయీ ॥ 3-237-9(25260)
ప్రబోధ్యతే మాగధసూతపుత్రై-
ర్నిత్యం స్తువద్భిః స్వయమింద్రకల్పః।
పతత్రిసంఘైః స జఘన్యరాత్రే
ప్రబోధ్యతే నూనమిలాతలస్థః ॥ 3-237-10(25261)
కథంను వాతాతపకర్శితాంగో
వృకోదరః కోపపరిప్లుతాంగః।
శేతే పృథివ్యామతథోచితాంగః
కృష్ణాసమక్షం వసుధాతలస్థః ॥ 3-237-11(25262)
తథాఽర్జునః సుకుమారో మనస్వీ
వశే స్థితో ధర్మసుతస్య రాజ్ఞః।
విదూయమానైరివ సర్వగాత్రై-
ర్ధ్రువం న శేతే వసతీరమర్షాత్ ॥ 3-237-12(25263)
యమౌ చ కృష్ణాం చ యుధిష్ఠిరం చ
భీమం చ దృష్ట్వా సుఖవిప్రయుక్తాన్।
వినిఃశ్వసన్సర్ప ఇవోగ్రతేజా
ధ్రువం న శేతే వసతీరమర్షాత్ ॥ 3-237-13(25264)
తథా యమౌ చాప్యసుఖౌ సుఖార్హౌ
సమృద్ధరీపావమరౌ దివీవ।
ప్రజాగరస్థౌ ధ్రువమప్రశాంతౌ
క్రోధేన సత్యేన చ వార్యమాణౌ ॥ 3-237-14(25265)
సమీరణేనాథ సమో బలేన
సమీరణస్యైవసుతో బలీయాన్।
స ధర్మపాసేన సితోఽగ్రజేన
ధ్రువం వినిఃశ్వస్య సహత్యమర్షం ॥ 3-237-15(25266)
స చాపిభూమౌ పరివర్తమానో
వధం సుతానాం మమ కాంక్షమాణః।
సత్యేన ధర్మేణ చ వార్యమాణః
కాలంప్రతీక్షత్యధికో రణేఽన్యైః ॥ 3-237-16(25267)
అజాతశత్రౌ తు జితే నికృత్యా
దుఃశాసనో యత్పరుషాణ్యవోచత్।
తాని ప్రవిష్టాని వృకోదరాంగం
దహంతి కక్షాగ్నిరివేంధనాని ॥ 3-237-17(25268)
న పాపకం ధ్యాస్యతి ధర్మపుత్రో
ధనంజయశ్చాప్యనువర్త్స్యతే తం।
అరణ్యవాసేన వివర్ధతే తు
భీమస్య కోపోఽగ్నిరివానిలేన ॥ 3-237-18(25269)
స తేన కోపేన విదీర్యమాణః
కరం కరేణాభినిపీడ్యవీరః।
వినిఃశ్వసత్యుష్ణమతీవ ఘోరం
దహన్నివేమాం మమ పుత్రసేనాం ॥ 3-237-19(25270)
గాండీవధన్వా చ వృకోదరశ్చ
సంరంభిణావంతకకాలకల్పౌ।
న శేషయేతాం యుధి శత్రుసేనాం
శరాన్కిరంతావనిప్రకాశాన్ ॥ 3-237-20(25271)
దుర్యోధనః శకునిః సూతపుత్రో
దుఃశాసనశ్చాపి సుమందచేతాః।
మధు ప్రపశ్యంతి న తు ప్రపాతం
వృకోదరం చైవ ధనంజయం చ ॥ 3-237-21(25272)
శుభాశుభం కర్మ నరోహి కృత్వా
ప్రతీక్షతేచేత్స ఫలంవిపాకే।
సతేన యుజ్యత్యవశః ఫలేన
మోక్షః కథం స్యాత్పురుషస్య తస్మాత్ ॥ 3-237-22(25273)
క్షేత్రే సుకృష్టే హ్యుపితే చ బీజే
దేవేచ వర్షత్యృతుకాలయుక్తం।
న స్యాత్ఫలంతస్య కుతః ప్రసిద్ధి-
రన్యత్రదైవాదితి నాస్తి హేతుః ॥ 3-237-23(25274)
కృతం మతాక్షేణ యథా న సాధు
సాధుప్రవృత్తేన చ పాండవేన।
మయా చ దుష్పుత్రవశానుగేన
కృతః కురూణామయమంతకాలః ॥ 3-237-24(25275)
ధ్రువం ప్రశాంయత్యసమీరితోఽగ్ని-
ర్ధ్రువం ప్రజాస్యత్యుత గర్భిణీ యా।
ధ్రువం దినాదౌ రజనీప్రణాశ-
స్తథా క్షపాదౌ చ దినప్రణాశః ॥ 3-237-25(25276)
కృతేచ కస్మాన్న పరేచ కుర్యు-
ర్దత్తే చ దద్యుః పురుషాః కథంస్విత్।
ప్రాప్యార్థకాలం చ భవేదనర్థః
కథంచన స్యాదితితత్కుతః స్యాత్ ॥ 3-237-26(25277)
కథం న భిద్యేత న చ స్రవేత
న చ ప్రసిచ్యేదితిరక్షితవ్యం।
అరక్ష్యమాణం శతధా ప్రకీర్యే-
ద్భ్రువం న నాశోఽస్తి కృతస్య లోకే ॥ 3-237-27(25278)
గతో హ్యరణ్యాదపిశక్రలోకం
ధనంజయః పశయ్త వీర్యమస్య।
అస్త్రాణి దివ్యాని చతుర్విధాని
జ్ఞాత్వా పునర్లోకమిమం ప్రపన్నః ॥ 3-237-28(25279)
స్వర్గం హి గత్వా సశరీర ఏవ
కో మానుషః పునరాగంతుమిచ్ఛేత్।
అన్యత్రకాలోపహతాననేకా-
న్సమీక్షమాణస్తుకురూన్ముమూర్షూన్ ॥ 3-237-29(25280)
ధనుర్గ్రాహశ్చార్జునః సవ్యసాచీ
ధనుశ్చ తద్గాండివం భీమవేగం।
అస్త్రాణి దివ్యాని చ తాని తస్య
త్రయస్య తేజః ప్రసహేత కోఽత్ర ॥ 3-237-30(25281)
నిశంయ తద్వచనం పార్థివస్య
దుర్యోధనం రహితే సౌబలోఽథ।
అబోధయత్కర్ణముపేత్య సర్వం
స చాప్యహృష్టోఽభవదల్పచేతాః ॥ 3-237-31(25282)
ఇతి శ్రీమన్మహాభారతే అరణ్యపర్వణి ధోషయాత్రాపర్వణి సప్తత్రింశదధికద్విశతతమోఽధ్యాయః ॥ 237 ॥
Mahabharata - Vana Parva - Chapter Footnotes
3-237-1 సరో ద్వైతవనస్థం ॥
3-237-2 జనం సముదాయం ॥
3-237-3 వనే ద్వైతవనే ॥
3-237-4 నృప ధృతరాష్ట్రం ॥
3-237-9 రంకోర్మృగవిశేషస్య లోమరాశిమయీతూలికా రాంకవకూటం ॥
3-237-13 ఉగ్రతేజా అర్జునః ॥
3-237-14 ప్రజాగరస్థౌ భువి శయాతే ఇతి శేషః ॥
3-237-16 అన్యైః అన్యేభ్యః అధికః ॥
3-237-23 ఉపితే న్యుప్తే।
ఏవం మచ్చిత్తే దుర్యోధనాదీనాం చ చిత్తే వృద్ధహితోపదేశో వృథా భవతీతి భావః ॥
3-237-24 మతాక్షేణ శకునినా పాండవేన చ తదానీమేవ తాన్ అవిఘ్నతా ॥
3-237-25 ప్రజాస్యతి అపత్యం అనయిష్యతి। క్షపాదౌ రాత్ర్యాదౌ।
ఏతస్ పాపస్య ఫలం అపరిహార్యమితి భావః ॥

|
 శ్లోకాలు.jpg)
|
|
"Bharathiya Sanatana Dharm" and Sanatana Dharmam & Dharmo rakshati Rakshitha logo are our trademarks. Unauthorised use of "Sanatana Dharmam & Dharmo rakshoati Rakshitha" and the logo is not allowed. Copyright © sanatanadharm.com All Rights Reserved . Made in India. |
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|